Ceglana wieża wznosząca się na klifie w Niechorzu to jeden z charakterystycznych punktów na mapie zachodniopomorskiego wybrzeża. 45-metrowa latarnia stoi tu od 1866 roku i wciąż pełni swoją nawigacyjną funkcję, a jednocześnie zaprasza turystów na taras widokowy na wysokości ponad 35 metrów. Z góry widać nie tylko Bałtyk, ale też całe wybrzeże rewalskie – od Kołobrzegu po Kikut.
Dla rodzin z dziećmi to świetny punkt wypadowy podczas urlopu nad morzem. Nie jest to muzeum wymagające godzin zwiedzania – raczej aktywna atrakcja, gdzie trzeba się trochę zmęczyć, żeby zobaczyć coś naprawdę spektakularnego.
- zapierające dech widoki na Bałtyk
- historia latarni sięgająca 1866 roku
- 208 schodów do pokonania
- idealne miejsce dla rodzin z dziećmi
- możliwość zobaczenia latarni w akcji
Historia latarni w Niechorzu – od oleju rzepakowego do elektryczności
Decyzję o budowie latarni podjęto w 1860 roku, a prace ukończono sześć lat później. Niemieccy budowniczowie wybrali wysokie, klifowe wybrzeże – dzięki temu światło latarni mogło być widoczne z daleka, mimo że od strony morza widać tylko górną część wieży. Podstawa wznosi się bowiem już na 22 metrach nad poziomem morza.
Pierwszego grudnia 1866 roku po raz pierwszy zapłonęła lampa olejowa. Zużywano wtedy do 1500 kilogramów oleju rzepakowego rocznie. To spore ilości, ale zasięg światła musiał być odpowiedni – dziś wynosi około 37 kilometrów, czyli 20 mil morskich.
Budowla przetrwała prawie osiemdziesiąt lat bez większych uszkodzeń, ale w 1945 roku pocisk artyleryjski zniszczył układ optyczny. Wycofujący się Niemcy podłożyli w budynku osiem min. Na szczęście udało się je odnaleźć i rozbroić – latarnia ocalała. Odbudowę przeprowadzono już w 1948 roku, a gruntowny remont całego zespołu wykonano w 2000 roku.
Latarnia w Niechorzu zagrała epizodyczną rolę w filmie „Beata” z 1964 roku w reżyserii Anny Sokołowskiej. Kilka scen kręcono na plaży pod latarnią oraz na samej wieży i w laternie. W roli głównej wystąpiła Pola Raksa.
Co zobaczysz na szczycie – taras widokowy i latarnia w akcji
Wejście na latarnię to 208 schodów. Czasem w różnych źródłach pojawia się liczba 210, ale różnica jest symboliczna – i tak trzeba się trochę napracować. Dla małych dzieci może być to wyzwanie, ale większość przedszkolaków daje radę, zwłaszcza jeśli motywuje je nagroda w postaci widoku na morze.
Taras widokowy znajduje się na wysokości około 37 metrów. Stamtąd widać nie tylko bezkresny Bałtyk, ale też całe Niechorze, sąsiedni Rewal i okolicę. W pogodny, bezwietrzny dzień można spędzić tam dłuższą chwilę – gdy wieje, lepiej nie zwlekać, bo na górze potrafi być naprawdę chłodno.
Powyżej tarasu mieści się serce latarni – ogromna lampa, która kiedyś była zasilana olejem, a dziś działa na elektryczność. Żarówka ma moc 1000 W, a światło jest widoczne z odległości kilkudziesięciu kilometrów. Latarnia wciąż pełni swoją nawigacyjną funkcję i jest częścią systemu AIS-PL, który monitoruje ruch statków w strefie przybrzeżnej.
Architektura – licowana cegła i ośmiokątna wieża
Latarnia została zbudowana z licowanej cegły, co od razu rzuca się w oczy. W dolnej części ma kształt prostokąta, ale powyżej przybudówek przechodzi w ośmiokąt. Na narożnikach widać wysunięte lizeny, a płaszczyzny między nimi wyłożono jasnożółtą cegłą – to charakterystyczny element tej budowli.
Zwieńczeniem jest laterna przykryta kopulastym dachem. Cała konstrukcja robi wrażenie solidności – przetrwała prawie 160 lat, w tym wojnę i powojenne zaniedbania.
U podnóża latarni znajduje się zadbany ogród z dwumetrowymi żywopłotami oraz zespół budynków otoczonych ceglanym murem. To miejsce wpisano do rejestru zabytków już w 1997 roku.
Klif, na którym stoi latarnia, został zabezpieczony przed erozją potężną betonową opaską. To ciekawa budowla techniczna, która chroni brzeg przed osuwaniem się – tzw. abrazją morską.
Dla kogo jest latarnia w Niechorzu?
Przede wszystkim dla rodzin z dziećmi, które lubią aktywne zwiedzanie. 208 schodów to nie jest spacer, ale większość osób – nawet starsze dzieci i seniorzy w dobrej formie – daje sobie radę. Jeśli ktoś ma problemy z kolanami lub kondycją, lepiej to przemyśleć.
Miłośnicy historii znajdą tu ciekawe detale – od opowieści o minach podłożonych w 1945 roku po informacje o dawnym oświetleniu olejowym. Fani architektury docenią ceglane detale i przemyślaną konstrukcję.
To też dobry punkt dla osób, które po prostu chcą zobaczyć wybrzeże z góry. Widok jest naprawdę imponujący, zwłaszcza w słoneczny dzień. Warto zabrać aparat – zdjęcia z tarasu wychodzą świetnie.
Praktyczne informacje – ceny, godziny otwarcia, parking
Ceny biletów:
- Bilet normalny: 17 zł
- Bilet ulgowy: 12 zł (dzieci powyżej 5. roku życia, uczniowie, studenci, emeryci, renciści, posiadacze Karty Dużej Rodziny)
- Bilety grupowe dostępne dla grup minimum 20 osób
Godziny otwarcia: Latarnia jest otwarta dla turystów, ale godziny mogą się zmieniać w zależności od sezonu. Przykładowo, w lutym obiekt był czynny od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00-15:30. W sezonie letnim godziny są z pewnością dłuższe. Warto sprawdzić aktualne informacje przed wizytą.
Ile czasu przeznaczyć: Samo wejście na latarnię, podziwianie widoków i zejście zajmuje około 30-45 minut. Jeśli doliczyć spacer po ogrodzie i okolicy, można śmiało zaplanować godzinę.
Jak dojechać: Latarnia znajduje się w Niechorzu przy ulicy Klifowej. Parking jest tuż obok – miejsca jest pod dostatkiem, a w sezonie zimowym opłaty mogą nie być pobierane. W lecie warto się liczyć z opłatami parkingowymi typowymi dla nadmorskich kurortów. Współrzędne GPS parkingu: 54.093884, 15.065966.
Z parkingu do latarni jest dosłownie kilkadziesiąt metrów. Obiekt jest dobrze widoczny – ceglana wieża góruje nad okolicą i widać ją z odległości kilku kilometrów od strony lądu.
Co jeszcze warto zobaczyć w okolicy
Niechorze to niewielka miejscowość, ale ma swój urok. Po wizycie w latarni warto zejść na plażę – znajduje się tuż u podnóża klifu. Plaża jest szeroka, piaszczysta i zazwyczaj mniej zatłoczona niż w większych kurortach.
W pobliżu znajduje się Rewal – sąsiednia miejscowość z większą liczbą restauracji, kawiarni i atrakcji. Można tam zobaczyć słynne ruiny kościoła w morzu – to kolejny charakterystyczny punkt wybrzeża rewalskiego.
Dla osób planujących dłuższy pobyt w regionie warto rozważyć wycieczkę do Trzebiatowa (Szlak Słonia) lub do Kołobrzegu, który znajduje się około 34 kilometry na wschód.
Latarnia w Niechorzu jest drugą pod względem wielkości latarnią nad polskim Bałtykiem. Znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Kikut (około 30 km na zachód) a Latarnią Morską Kołobrzeg (34 km na wschód).
Warto też wspomnieć, że przy latarni działa kamera online – można podejrzeć widok z latarni na plażę oraz widok na samą latarnię przez internet. To fajna opcja, jeśli ktoś chce sprawdzić pogodę przed wyjazdem lub po prostu potęsknił za morzem.
Latarnia Morska w Niechorzu to miejsce, które łączy historię, architekturę i praktyczną funkcję. Nie jest to typowe muzeum – to wciąż działająca latarnia, która od prawie 160 lat pomaga nawigacji morskiej. Dla turystów to szansa, żeby zobaczyć Bałtyk z perspektywy, której nie da się doświadczyć nigdzie indziej w okolicy. 17 złotych za bilet i pół godziny wysiłku na schodach – za ten widok naprawdę warto.